ว ศัพท์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 27 / 38

ประโยค - อธิบายบาลีไวญากรณ์ สมัและตัชฌิต - หน้า 19 น เป็น อน เช่น น อสุโล=อนสุโล (อัย สตฺโต สัตวํนี้) มิโม เป็นต้น น ปฏิสรรใสนาสนี้แปลจาก น บุพพบพุทธพุทธินิ ในที่นี้ ปฏิสรร นี่จะเปล่า ว่า สิ่งนี้ มีสิ

ในบทความนี้นำเสนอการอธิบายบาลีไวญากรณ์ โดยเฉพาะในส่วนของการใช้คำ นอกจากนี้ยังมีการเปรียบเทียบระหว่างสมารและคำอื่นๆ รวมทั้งอธิบายถึงการสร้างคำใหม่จากการรวมคำเพื่อให้เกิดความหมายที่ชัดเจนยิ่งขึ้น บทความ

ประโยค - อธิบายบาลีไวยากรณ์ สมาธิและติรัจฉิฎ - หน้าที่ 34 ให้เป็นพหูพจน์ ส่วนในรูปวิเคราะห์จะใช้ถ้อยจะแ หรือ พหูจจะ ก็ได้ แล้วแต่เนื้อความจะบ่งถึงว่าอย่างไหนควร อญัญญาคือประธาน ของบทปล่องต้องเป็นพหูจ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการใช้บาลีไวยากรณ์ในเรื่องสมาธิและติรัจฉิฎ โดยเน้นการวิเคราะห์ประโยคที่ประกอบไปด้วยหน้าที่และบทต่างๆ เช่น อญัญญา และการใช้พหูพจน์ในประโยค ทั้งยังมีการอธิบายความหมายของศัพท

ประโยค - อธิบายลำไส้ความและตำหนัก - หน้า 42 2. ปัญหาโอกาจูกูชีพปฏิภาณิกฤตภูมิ โรคมึเกโต (ครูกา-พาโฮ อาพาหหนา) ต่างด้วยความเป็นผู้มีข้างข้างหนึ่งอ้อมลมจัดแล้ว และความเป็นผู้ตาเขียนเดียว และความเป็นผู้เ

เนื้อหานี้กล่าวถึงอธิบายลำไส้ความและปัญหาสุขภาพที่พบได้ ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับโรคต่าง ๆ เช่น โรคมึเกโตและโรคเรื้อน โดยมีการแยกวิเคราะห์ศัพท์และแนวทางในการให้ความหมายที่ชัดเจนสำหรับแต่ละคำศัพท์ นอกจากนี้

ประโยค - อภิปรายบาลใว้กลางสมาธิ - หน้า 58 คำถามอะไร แทนศัพท์อะไร ให้ฆ่ายแปลความดู ว่าเหมาะแก่ คำพี่ไหน เมื่อเห็นว่าแทนศัพท์นั้นๆ เป็นเหมาะกว่าอย่างอื่น ก็ ตอบได้ทันที เช่น เมือเห็นคำว่่า อนุรักษ์ ก็อ

บทความนี้พูดถึงวิธีการแปลศัพท์ในภาษาไทยและการเลือกใช้คำที่เหมาะสม เช่น การใช้อธิบายคำว่า 'อนุรักษ์' เป็นทิศติตติยิ่ง ด้วยการพิจารณาความเหมาะสมและความนิยมของการใช้คำในภาษา การจัดหมวดหมู่คำที่มีปัจจัยคล

ประโยค - อธิบายคำไวยากรณ์ - หน้าที่ 63 แทนกริยาอายาก เช่น วิ. ว่า นาวาย ตริตีตี นาวิโก แปลว่า (โดย ชิโน ชนใด) ย่อมข้าม ด้วยเรือ เหตุนั้น (โส ชิโน ชน นั้น) ชื่อ นาวิกา (ผู้ขีด ด้วยเรือ) ตริตี ศัพท์นี้

เอกสารนี้อธิบายการใช้คำและกริยาในภาษาไทย โดยมีตัวอย่างการใช้ในประโยค เช่น การใช้กริยาอายากและศัพย์ต่างๆ อย่างถูกต้อง พร้อมด้วยคำอธิบายเกี่ยวกับการแทนที่ของคำ เช่น การแทนกริยาและคำคุณานาม และการใช้ศพใน

ประโยค - อภิบาลบัลลังก์จงามและทีติสุข - หน้า 66 ในที่นี้เหล่าแต่-ม-ย-แล้วให้ไปอาศัยท่านหน้า คือ ปุร- จึงเป็น ปุริมะ เป็นดังนั้น แผนกิริยายบาคต วิ. ว่า ปฏิ โต อุติส ฯลฯ ปฏิโตโม บุคคลของชนนันั้น มีอ

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับประชุมและชนในมนุษยชาติ โดยเน้นความหมายและการใช้คำในบริบทต่าง ๆ เช่น อภิบาลบัลลังก์และชื่อชนที่มีคุณธรรม รวมถึงการทำความเข้าใจเกี่ยวกับปัจจัยต่าง ๆ

ประโยค - อธิบายบาลีไวฑูรย์ สาทและศักดิ์ - หน้า 73 เชยโหย ว. ว สุเพ อิม ฑูตา, อย์เมล์ วีเสนาน วฑูโตมี เชยโหย, แปลเหมือนวิราเคราะห์ตัณ, ต่างกันที่ เชยโหย (เจริญกว่า). กนิเชยโหย ที่เปล่าว่า น้อย ออกกาศค

หนังสือฉบับนี้อธิบายถึงการแปลและการให้ความหมายของคำในบาลีไวฑูรย์ โดยเฉพาะศัพท์ที่มีความหมายเกี่ยวกับการมีอยู่และการเจริญ การใช้และการเปรียบเทียบของคำในบริบทต่างๆ จะถูกนำเสนอเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจความแต

ประกอบ - อธิบายบาลไวยากรณ์ สมาคมและติชิด - หน้า 79 ซึ่งแปลว่า 'ครึ่ง' หรือ 'กึ่งหนึ่ง' คำว่า 'ครึ่ง' หรือ 'กึ่งนี้' หมายถึงจำนวนรวม ไม่เต็มตามอัตรา เช่นการนับของเรา ๑,๒,๓ เป็นต้น นี้เป็นจำนวนเต็ม แต่

เนื้อหาเกี่ยวกับความหมายและการใช้คำว่า 'ครึ่ง' และ 'กึ่งหนึ่ง' ในภาษาไวยากรณ์ โดยอธิบายถึงการประกอบคำศัพท์จำนวนเต็มและกรณีการใช้จำนวนในฐานะกึ่งหนึ่ง เช่น การนับจำนวน ๑,๒,๓ และวิธีประกอบที่แสดงถึงความห

ประโยค - วิชาภิรมรมแปล ภาค 1 ตอน 1 - หน้าที่ 14 เหตุ เป็นอัตตปฏิสัธิมิกา ธรรมเหล่าใดชาตะแล้ว เป็นแล้ว ได้กำเนิดสำเร็จแล้ว ปรากฏฐังคันแล้ว ความรู้ในธรรมเหล่านี้เป็นอัตตปฏิสัธิมิกา ธรรมเหล่านั้นชาตแล้ว

บทความนี้สำรวจความเข้าใจในอัตตปฏิสัธิมิกา ซึ่งคือความรู้ในธรรมที่ชาตแล้วเป็นแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับชรรามระและสังวรณโรค ธรรมเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับความรู้ที่เป็นเอกลักษณ์และมีบทบาทสำคัญในการท

ประโยค ~ วิทยาธรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๑ หน้า ๑๕ ตายตัว (ไม่วิปริตคลาดเคลื่อน) อนันใดในรถและธรรมนี้ฯ ความรู้ในการกล่าวถ้อยคำดังนั้น เป็นในการพูดในการเปลี่ยนขึ้นซึ่งถ้อยคำอันนั้น ได้แกความรู้ถึงช่างความแตกต่

บทนี้กล่าวถึงความรู้ในการพูดและการเปลี่ยนถ้อยคำ เพื่อให้เข้าใจถึงสภาวธรรมที่แท้จริง ผ่านการเปรียบเทียบกับสมมติสัตว์และการรับรู้ของบุคคลผู้อภิญญา นอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึง ความรู้และนิรุตที่เกี่ยวข้อง

ประโยค - วิวัฒนาการเปล ภาค ๑ ตอนที่ 103 อย่างเดียวย ไม่มีปิราม ยถา ที่เหลือ มีปิราม ประเภทรูปภายในการและรูปภายนอก มีนัยดังกล่าวมาแล้วนั้นแ ถึงว่า ในสุดตนเองนี้ พึงทราบว่า แม้ว่ารูปนี้อาจอยู่ในตนของตน

ในบทกรุณวดิวัฒนาการเปล ภาค ๑ ตอนที่ 103 กล่าวถึงความเข้าใจเกี่ยวกับการจำแนกรูปภายในและภายนอก โดยมีกระบวนการคิดที่สำคัญคือนัยน์ของรูปที่เป็นปัจจุบัน อดีต และอนาคต และการใช้ศัพท์ที่แตกต่างกันในการอธิบาย

ประโยค - วิถีทิศมรรคแปล ภาค ๓ ตอนที่ 127 อยู่ นั้น เพียงนั้น (เพราะเหตุนี้ ทวาและอารมณ์ทั้งหลายนัน จึงชื่อ อายตนะ (แปลว่านำอายตนะ คือ สารทุกข้อน ยึดอยู่แล้วไป) ธรรมทั้งปวงนี้ ได้ชื่อว่า อายตนะ ฯ เพราะ

เนื้อหานี้เกี่ยวกับคำว่า 'อายตนะ' ซึ่งหมายถึงสถานที่ที่จิตเจตสิกใช้ส่งต่ออารมณ์และธรรมต่างๆ โดยมีการนำเสนอความหมายที่หลากหลาย เช่น อายตนะในฐานะสถานที่อยู่ บ่อเกิด และถิ่นกำเนิด ที่แสดงถึงความเชื่อมโยง

ประโยค - วิทถีภิรมย์ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๑๕๙ ที่ท่านจำแนกไว้ดังกล่าวมานี้แปล นี้เป็นวิจิฉัยโดยวิกาในอธิษฐานนี้เป็นอันกับแรก [โดยเนื่องนี้] ส่วนใน ๒ หัวข้อคือ นิพพจน์ลูกขุนทิโป เป็นอินกับแรก และประเภทมี

ในหน้าที่ 159 ของวิถีภิรมย์ภาค ๓ ตอนที่ ๑ กล่าวถึงการจำแนกและวิจิฉัยความหมายของคำว่า 'ทุกข์' โดยการวิเคราะห์ศัพท์ในอรรถและบริบทที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ยังได้พูดถึงความเครียดและความว่างเปล่าที่มองว่าเหล

ประโยค - วิเชียรมณีกรมเปล่า ตอน ๑ - หน้าที่ 160 [[แยกคำศัพท์สมุทัย]] ส่วน (ในคำว่าสมุทัย) ศัพท์ว่า 'ส' นี้ มังถึงความประกอบกันเข้า (พึงเห็น) ในคำว่า 'สมมะ สมะ' (ประชุมกัน) เป็นต้น คำว่่า 'อู' นี้มึงถ

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับความหมายของคำในพระพุทธศาสนาที่เกี่ยวกับสมุทัยและนิโรธ โดยเน้นการแยกคำเพื่อทำความเข้าใจลึกซึ้งถึงเหตุของทุกข์และการดับทุกข์ การกล่าวถึงเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดทุกข์และการใช้ศาสตร์ภ

ประโยค - วิถีธรรมคริปา คำ ตอนที่ 171 ในเทคนิคแห่งมรรคสองดังนี้ว่า "ทุกข์นี้โรคามีปัญญาอธิษฐานเป็น ไฉน? คืออธิษฐานมองคง ๘ นี้แหละ อธิษฐานมองคง ๘ นี้คืออะไรบ้าง คือสัมมภิิฏฐิ ฯ ฯ สัมมาสามิ" ดังนี้ โดยว

ในวิถีธรรมคริปา คำ ตอนที่ 171 กล่าวถึงเทคนิคแห่งมรรคสองเพื่อเข้าใจทุกข์ที่มีปัญญาอธิษฐาน โดยมุ่งเน้นที่การมองคง ๘ ซึ่งประกอบด้วยสัมมาทิฐิและสัมมาสัมปัทิ รวมถึงการเข้าใจวิณฉัณในทุกธรรมที่มีชาติเป็นต้น

ประโยค - วิถีธรรมรวมเปล่า คำ ด ค ตอน ๑ - หน้าที่ 201 พระนิมพน" ฉะนี้ไช่บ่ คำสนองใบพึงมีว่า "อนุญาตนั่นน่าชื่อว่า เที่ยงหมามได้ เพราะไม่มีเหตุ (ที่จะเข้า ถึง)" หากมีคำเสนออ้าง อีกว่า "เพราะพระนิมพนที่เ

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายพระนิมพนและแนวคิดเกี่ยวกับนิพพานในหลักพระพุทธศาสนา โดยมีการเข้าใจถึงระบบเหตุและผลที่เกี่ยวข้องกับมรรคและผลจากคำสอนของพระสัพพัญญเจ้า อธิบายความเป็นเที่ยงของพระนิมพนและความเสื่อ

ประโยค- วิชาธรรมาภิบาล ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ที่ 226 ซึ่งเดิมทีเขากำหนดฉันชื่อว่า "ปฏิจจสมุปบาท" คำของเจ้าลัทธินั้นไม่ชอบเพราะอะไร? เพราะไม่มีพระสูตร (ฮ้าง) เพราะผิดต่อพระสูตร เพราะไม่เกิดความลึกซึ้งและนัย

ในบทนี้เน้นถึงการวิเคราะห์คำว่า 'ปฏิจจสมุปบาท' ซึ่งเป็นที่ถกเถียงในทางความหมายและการอ้างอิงในพระสูตรว่าทำไมคำนี้ถึงไม่สอดคล้อง โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของเหตุผลทางเทววิทยาและการปรากฏการณ์ของกรรมในบริ

ประโยค - วิถีธรรมกรมเปล ภาค ๑ ตอนที่ ๒๒๙ ให้สำเร็จด้วย เพราะฉะนั้น กิริยาเพียงแค่ความนิ่งจึงไม่เป็นปฏิกุลมาท เพราะเป็นสัทเทกประการ ๑ ฉะนั้น ในอ้นนั้น พึงมีคำกล่าวว่า "พวกข้าเจ้าเข้าใช้ประองค์กับโหติ"

ในบทที่ ๒๒๙ นี้จะพูดถึงความสำคัญในการแสดงปฏิสมฺปุทาของภิกขุและความเกี่ยวข้องกับกิริยาเพียงความนิ่ง ซึ่งต้องการให้หว่านพืชผลในความเกิดขึ้นและความไม่มีความที่ควรประกอบในบทต่างๆ เช่นอธิปจจอวตาและอุปจสมฺป

ประโยค - วิทยาภิรมย์เปล่า ภาค ๓ ตอนที่ 250 ธรรมชาตินั้นชื่อว่า มรณะ เพราะเป็นเหตุตาย (แห่งสัตว์) ความเศร้า ชื่อว่า โศก ความคร่ำครวญชื่อว่า ปริเทวะ ธรรมชาติก็คือชื่อว่า ทุกข์ เพราะทำให้ลำบาก หรือว่าทุ

เนื้อหาตีพรรณนาเกี่ยวกับความหมายของมรณะและทุกข์ในบริบทของพุทธศาสนา โดยกล่าวถึงความเกี่ยวเนื่องระหว่างอวิชชาและการเกิดขึ้นของทุกข์ เนื้อหาจะอธิบายความลึกซึ้งที่เกี่ยวพันกับการดำรงอยู่ของสังขารทุกอย่างใ

…มร คือดายนี้ ๒๒๐ ที่ตามแล้ว ๒๒๕ ๒. มรุปุปะ แปลกันว่า “ความเกิดเป็นเทวตา” ก็มิแต่ปรารภลักษณะศัพท์แล้ว ศัพท์นี้ต้องแยกเป็น มรุ + ปฏ (ภูษา + ที่สาดชัน) ในมหาฤกษ์ไม่ได้แปลศัพท์นี้โดย ตรง แต่มีอธิษฐานความไว้ในรู…

บทความนี้พูดถึงสังขารซึ่งเป็นเหตุแห่งความทุกข์และสุข โดยอธิบายถึงความสำคัญในคติธรรม การไม่รู้เรื่องนิรันดรในมรรค และการแสวงหาความดับทุกข์ในมุมมองต่างๆ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงอภิธานศัพท์และอรรถที่เกี